İnanın insanın içi açılıyor.
Cadde ve sokaklar temizlenmiş, kaldırımlar süpürülmüş, çöpler toplanmış, yollar yıkanmış… Belediye ekipleri gece boyunca çalışmış. Arazözler caddeleri ve sokakları sulamış, çöp araçları çöpleri toplamış. Hatta çöp taksiler, gözden kaçan en küçük çöpü bile bulup almak için sokak sokak dolaşmış.
Kısacası Doğubayazıt, sabah saatlerinde pırıl pırıl.
Ama ne zamana kadar?
Ta ki insanlar sokağa çıkıncaya kadar…
İnsanlar sokağa çıkıyor; ellerindeki sigara izmaritlerini, kâğıtları, ambalajları, pet şişeleri ve akıllarına gelen her türlü çöpü sokağa bırakıyor.
Sonra ne oluyor?
Sabah tertemiz olan cadde ve sokaklar, birkaç saat içerisinde yeniden kirleniyor.
Öğleden sonra aynı sokaklara baktığınızda, sabahki temizlikten eser kalmıyor.
Sonra da dönüp belediyeyi suçluyoruz:
“Doğubayazıt neden temiz değil?”
Peki, hiç kendimize soruyor muyuz?
Biz neden temiz tutmuyoruz?
Elbette bütün vatandaşlarımızı aynı kefeye koymak doğru değil. Çevresini kirletmeyen, çöpünü çöp kutusuna atan, yaşadığı ilçeye sahip çıkan çok sayıda hemşehrimiz var. Ancak görünen o ki, bunlar henüz çoğunluk haline gelememiş.
Bir ilçenin temizliği yalnızca belediyenin görevi değildir.
Belediye temizler.
Vatandaş korur.
Belediye süpürür.
Vatandaş yeniden kirletmez.
Belediye çöpleri toplar.
Vatandaş çöpünü sokağa atmaz.
İşte gerçek temizlik budur.
Belediye ekiplerinin gün içerisinde defalarca aynı caddeyi temizlemesi mümkün değildir. Üstelik caddeler ve sokaklar gelişigüzel araçlarla doldurulduğunda temizlik araçlarının çalışması da zorlaşıyor.
Bir taraftan çöpler, diğer taraftan gelişi güzel park edilmiş araçlar…
Sonra da “Belediye neden temizlemiyor?” diye soruyoruz.
Yahu belediye temizlemek istese bile önüne araç park edilmişse nasıl temizleyecek?
Burada artık mesele sadece temizlik meselesi değildir.
Bu, kent kültürü meselesidir.
Doğubayazıt sıradan bir ilçe değildir.
Tarihiyle, kültürüyle, doğal güzellikleriyle önemli bir turizm merkezidir. Bugün ilçemize gelen turistler nedeniyle otellerde yer bulmakta zorlanılıyor. Üstelik gelen turistlerin önemli bir bölümü yabancı.
Peki biz onlara nasıl bir Doğubayazıt göstereceğiz?
Temiz, düzenli, yaşanabilir ve kendine güvenen bir şehir mi?
Yoksa çöplerin kaldırımlara atıldığı, araçların gelişi güzel park edildiği, insanların ortak yaşam alanlarını kendi özel alanı gibi kullandığı bir ilçe mi?
Bunun cevabını yalnızca belediye veremez.
Bu cevabı hep birlikte vermek zorundayız.
Üstelik Doğubayazıt’ın bir başka iddiası daha var:
Bu ilçe vilayet olmaya aday, vilayet olmayı hak eden ve bu hedefi taşıyan iddialı bir ilçedir.
Vilayet olmayı isteyen bir ilçenin önce kendi kent kültürünü oluşturması gerekir.
Sokaklarına sahip çıkmayan, kaldırımlarını işgal eden, çöplerini yere atan, araçlarını gelişigüzel park eden bir toplumun modern bir kent iddiası ne kadar inandırıcı olabilir?
Doğubayazıt’ın geleceğini düşünüyorsak bugünden başlamalıyız.
Çocuklarımıza “Çöpünü yere atma” demek yetmez.
Önce biz yere çöp atmayacağız.
“Şehrimizi temiz tutalım” demek yetmez.
Önce biz temiz tutacağız.
“Doğubayazıt gelişsin” demek yetmez.
Önce biz gelişmiş bir kentte yaşamanın sorumluluğunu taşıyacağız.
Belediyenin gece boyunca verdiği emeğe yazık etmeyelim.
Sabahın ilk ışıklarıyla tertemiz hale getirilen cadde ve sokakları birkaç saat içerisinde yeniden kirletmeyelim.
Bir izmaritin, bir kâğıdın, bir poşetin küçücük bir şey olduğunu düşünmeyelim.
Çünkü şehirler küçük ihmallerin birikmesiyle kirlenir.
Şehirler de küçük duyarlılıkların birikmesiyle güzelleşir.
O halde gelin, Doğubayazıt’ta yeni bir anlayış başlatalım:
Belediye temizlesin, biz koruyalım.
Belediye çalışsın, biz destek olalım.
Cadde ve sokaklar hepimizin olsun.
Çünkü Doğubayazıt sadece belediyenin değil, hepimizin evidir.
Ve insan kendi evinin çöpünü sokağa atmaz.
Doğubayazıt’ı temiz tutmak bir belediye hizmeti değil, hepimizin ortak sorumluluğudur.
Bu ilçenin istikbalini düşünüyorsak, önce sokağımıza sahip çıkalım.
Doğubayazıt’ı Ağrı’nın en temiz, en düzenli ve örnek ilçesi yapmak elimizde.
Yeter ki herkes kendine bir çeki düzen versin
