ZEMHERİDE SOBA VE BEN

Bu kış öyle bir yar etti ki soba ile bizi,
Değme sevdalılar bile bizim kadar bağlı değil bir birine.
Ben soğuk,sıcak demiyorum,
Ucuz,pahalı umursamıyorum,
Yaz,kış ayırt etmeden
Ne zaman denk getirirsem alıp poşetliyorum,
Sobanın rızkını(kömürünü od/ununu)
Seve,seve sobanın karnını doyuruyorum od’ ile
Külünü alıp,altını temizliyorum.
Oda beni ısıtıyor,yanından ayrılamıyorum şu son günlerde.
Dışarıda işim bitip geldiğimde
Öyle bir sarılıyorum ki borusuna sobanın,
Bu yaşıma kadar ne anam bana,
Nede ben anama böylesine sarılmamıştık