Bugün yine Salı… Yine sensizliğin en ağır halini taşıyor bu şehir, bu yürek.

Zaman geçiyor, aylar, yıllar birbirini kovalıyor ama sensizlik hiç eksilmiyor, babam. Her geçen gün biraz daha özlüyorum seni… Her anımda, her nefesimde, her satırımda varsın.

Sensiz bir hayatın nasıl olduğunu, eksikliğinin nasıl derin bir boşluk bıraktığını en iyi ben bilirim. Gözlerimi kapadığımda sesin yankılanıyor içimde, o güven veren sesin… “Kızım” deyişin hâlâ kulaklarımda.

Hayat, sen gittiğinden beri başka bir renge büründü. Ne kadar güçlü durmaya çalışsam da, bazen yüreğimdeki özlem taş olup oturuyor. Her Salı seni anarken hem canım acıyor hem de içim ısınıyor… Çünkü seni anlatmak, yaşatmak demek. Çünkü sen, benim kalemimde yaşamaya devam ediyorsun.

Bugün de yine senin için yazıyorum, babam.

Ruhun şad olsun…

Sen hep kalbimde, hep satırlarımda olacaksın.

Sensiz hayat zor babam… Özlem her geçen gün daha da zor.