Bazı gelenekler vardır, zamanla anlamını yitirir ama alışkanlık diye sürdürülür. İşte başlık parası da tam olarak böyle bir yük… Adına gelenek denilen, ama aslında gençlerin omzuna ağır bir yük bindiren, aileleri karşı karşıya getiren, sevgiyi bile maddiyata dönüştüren bir anlayış.

Bugün Doğubayazıt’ta yükselen bir ses var:
“Sevgi satılık değildir.”

Evlilik; iki insanın birbirini anlayarak, severek ve saygıyla kurduğu bir hayattır. Parayla ölçülen bir bağ ne kadar sağlıklı olabilir? Bir yuvanın temeline para koyarsanız, o yuvanın duvarları sevgiyle değil, hesapla örülür.

Başlık parası yüzünden nice genç evlenemiyor, nice aile borç yükünün altına giriyor. Daha yolun başında başlayan bu maddi baskı, aslında bir hayatın en güzel dönemini gölgeye çeviriyor. Oysa evlilik; kolaylaştırılması gereken bir süreçken, biz onu zorlaştırıyoruz.

Bu bir gelenek değil, bu bir alışkanlık…
Ve her alışkanlık gibi, değiştirilebilir.

Toplum olarak artık kendimize şu soruyu sormalıyız:
Bir kız evladının değeri para ile mi ölçülür?
Bir yuva kurmanın bedeli gerçekten bu kadar ağır mı olmalı?

Doğubayazıt değişiyor…
Gençler artık daha bilinçli, aileler daha duyarlı.
Bu ses büyümeli, bu anlayış değişmeli.

Başlık parasına dur demek; sadece bir geleneği kaldırmak değil, aslında bir adaletsizliği sonlandırmaktır.

Çünkü sevgi, hiçbir zaman bir bedelle ölçülmemeli.