ÇINAR...

Çocuklar oynuyorlar düşlerinin içinde

Rüzgarlara savurarak tazecik seslerini

Kadınlar eski zamanlardan kalma sesleriyle

Ve taş suretleriyle öylece duruyorlar yaşamın kıyısında

Kaç güz geçmiş yalnızlıklarının üzerinden

Bölüştürüyorlar yalnızlıklarını bozkırın ortasında

Ormanların fısıltısını gizinde taşıyan yaşlı çınara

Ay dolanıyor kadınların saçlarına ve

Parçalanıyor çınarın yapraklarında

Rüzgarlar incecik bir sızıyı taşıyor bilinmeyen bir zamana

Hülya Köksal

IŞIKLI ŞARKILAR İÇİNDE

Duru Su gibi akan bir gecede yıldızlar Işıklı şarkılar içinde

Sessizliğin ipekten dokunuşunun sığınağında kadınlar

-Açlık uykuya yatmaz ?

Derin kaygısız uykuların düşlerinde çocuklar

Hanımeli kokusunda ve kırılganlığında

Patlıyor karanfiller en güçlü yerlerinden

Öfke hınca hınç birikmiş damarlarda

Dizginsiz bir zamanın kucağında

Derken ay seriliyor sere serpe gecenin koynuna

Çoban ateşlerinin vitrinlerin ışıltısına karışıyor

Patikalarda caddelerde gecenin gezginleri

Güz yanığı yaz kavruğu

Gecenin sessizliğini karşılıyor

HÜLYA KÖKSAL