Belki, Annemin sevecenliği ve bana karşı sınırsız toleransından? Belki kardeşimin, kız kardeşim olmasından? Belki de kadınların hep şiddet gören, hep mağdur ve hep hakkı yenen olmasından? Ne yapayım, terazimin tartısı böyle? Yukarıda saydıklarımın belki birisinden, belki de hepsinden dolayı? Ama en önemlisi; ??bundan sonra böyle gitmesin?? diyen kadınlardan tarafım, lafta eşitliği gerçek hayatın tüm hücrelerine taşıyıncaya kadar? Ve çok inanıyorum; Kadınsız tekâmül olmayacağına, Kadınsız ilerleme olmayacağına, Kadınsız başarı olmayacağına, Kadınsız devrim olmayacağına, En nihayetinde kadınsız hayat olmayacağına, olsa dahi yaşamaya değer olmadığına? Ve de sorgusuz sualsiz yanındayım kadınların; Kimden gelirse gelsin çağdışı muamelelere maruz kaldıklarında, Hem ekonomik hem sosyal anlamda özgür birey olma mücadelelerinde, Ve haklarını almak adına yaptıkları onurlu başkaldırılarında? Yıllardır empati yaptım, yapıyorum ve kanaatim şu ki; Kadınlar haklı?