Haber: Ömer Sökmenci

Eskiden hayvan beslemek çok kolaydı. Köylerde her kes hayvancılık yapıyordu ve dolayısıyla her evde mutlaka aileden birden fazla çoban vardı. Kimi kendi hayvanlarına çobanlık  yapardı kimi de başkasına çobanlık yapıyordu.

Çobanların ücreti de, dönemsel olarak hayvan hesabıyla ödeniyordu. İyi bir çoban 6 aylık bir dönemde 20-30 kuzu arasında ücret alırdı. Ancak zaman içinde bu ücretler yetersiz kaldı ve insanlar çobanlığı bırakmak durumunda kaldılar.

Özellikle inşaat işçiliğinin yaygınlaşması ile birlikte tabiri yerinde ise eli sopa tutan gençler çobanlık yerine inşaatlarda çalışmayı ve bu şekilde daha çok para kazanmayı tercih ettiler.

Çobanların azalması ile birlikte buna paralel olarak hayvan sayısı da azaldı. Devlet, çobanlar için kurs ve okul açtı, çobanlık tanımını da hayvan sürücüsü olarak değiştirdi yine de çobanlık talebi artmadı.

Durum böyle olunca da son zamanlarda dışardan çobanlar gelmeye başladı. İran ve Afganistan´dan gelen çobanlar Türkiye´deki çoban açığını kapatmaya çalışıyorlar. Kaçak olarak çalışan yabancı çobanlar kırsal kesimde çoban açığını bir nebze kapatmış durumdalar.