Hayatın en zor yanı, sevdiğin insanı kaybetmek değil; onsuz yaşamak zorunda kalmaktır. Senin yokluğuna alışmak, babam… En çok da sesini duyamamak, o güven veren bakışlarını görememek yüreğimi dağlıyor. Sen benim yol gösteren yıldızımdın. Ne zaman kararsız kalsam, ne zaman yorgun düşsem, bana hep “dik dur kızım, doğruluktan şaşma” derdin.

Şimdi o sözlerin kulağımda birer nasihat değil, hayatımın en büyük pusulası oldu. Senin emanetin olan gazeteyi yaşatmak, senin doğruluk ve adalet yolunda bıraktığın mirası sürdürmek için elimden geleni yapıyorum. Senin ismin, senin yolun ve senin mücadele ruhun benimle yaşıyor, yaşayacak.

Biliyorum ki gökyüzünden bana bakıyor, her adımımı izliyorsun. Senin gurur duyacağın bir evlat olmak için çabalıyorum. Çünkü ben her zaman senin kızın, senin güçlü kızın olarak kalacağım.

Ruhun şad olsun babam… Sen bu dünyadan ayrıldın ama yüreğimdeki yerin asla silinmeyecek. Her nefeste, her satırda, her adımda sen varsın.

Seni çok özlüyorum…