Bir yıl geçti…

     Ama bazı yokluklar vardır ki zamanla eksilmez, aksine her geçen gün biraz daha derinleşir. Babam Nezir Çelik’in ardından geçen bu bir yılda, onu unutmayan, adını yaşatan, duasını eksik etmeyen o güzel yürekli insanların varlığı bir nebze de olsa içimizi ısıttı. Kimi bir paylaşım yaptı, kimi bir hayır dağıttı, kimi de sessizce bir Fatiha ile andı… Her biri bizim için çok kıymetliydi.

     Bugün ise bambaşka bir anlam taşıyan bir ziyaret yaşadık. Babamın değer verdiği dostlarından, Ercan Emengen abimiz gazetemize geldi. Elinde öyle bir hediye vardı ki… Sözle anlatması zor. Babamın kara kalemle çizilmiş bir portresi. Sanki bir fotoğraf değil de, anıların içinden süzülüp gelmiş bir yüz… O an, sadece bir resim değil; emek, vefa ve hatıraların birleştiği bir tabloya baktık.

     Sonra oturduk… Konuştuk… Babamla yaşadığı anıları anlattı bize. Her cümlesinde bir hatıra, her hatırada bir iz vardı. Dinledikçe hem içimiz sızladı hem de gururlandık. Çünkü anladık ki babam sadece bizim değil, dostlarının da kalbinde derin izler bırakmış.

     Bu anlamlı ziyaret, bu ince düşünce ve bizleri gerçekten mutlu eden bu özel hediye için Ercan Emengen abimize ne kadar teşekkür etsek azdır. Babamı unutmayan, adını yaşatan herkese olduğu gibi…

     İyi ki varsınız.