Gözlerimi ilk Açtığımda Dünya Denilen Handa,YER BAZİD GÖK ARARAT,dı .
Gri Bulutlar Kaplamıştı Mekanımı. Tanımlayamadığım Mevsimler ve Sesini Yitirmiş Rüzgarlar Esiyordu Göğümde. Ürkek, Biçare, Kendinden bi Haber, Bir Sevda Peşinde Koşan İnsanlar Gördüm.
Adını Koyamadığım Garip Duygular İçindeydim . Korku, Merak, Heyecan ve Hüzün İçinde Deviniyordu Yüreğim
Belki Bir Yankı ve İstekti?! Bilemiyordum.
Kulak verdim ... Bazid,e. Dedim ki Bazid Sen En Güzel Sevme Biçimi sin ve O Yüzden
SENİ SOKAĞIN TAVANI KADAR SEVİYORUM...
Şiir: Osman Eren
