BAYRAMLAR HEBA EDİLİYOR   

Herkesin bayramı kendine özgüdür aslında.

Gelenekler, görenekler, aile yapıları.

Bayramlar yakınlaşma ve dayanışmanın sembolüdür.

Akrabalık, dostluk ve birliktelik duygularını pekiştirir.

Bayramlar, sadece eğlence ve hoş vakit geçirmekle geçmiyor.

Bayram, toplum ilişkileri ve ahlakına da ciddi manada katkı sunar. 

Her şeye rağmen maneviyatımıza ve bayramlarımıza sahip çıkmak gerekir.

Eskiden bayramlarda bir yerlere gidilmez o yerlerden gelinirdi. Bayram tatili kaç gün bir yerlere mi gitsek dediğinizden beri.

Çoluk çocuğunuza istediği her şeyi alıp doyumsuz bir nesil yetiştirdiğinizden beri, o çocuklar bir bayram arifesinde bayramlık ayakkabısıyla yatağa girip heyecandan uyuyamadığını bilmeyecek. Sizin yaşadıklarınızı ve hissettiklerinizi tatmayacak.

Alışveriş torbasıyla sabahın köründe kapınıza çocuklar dayanıp şeker toplama yarışına ve topladıklarını, misafir şekeriyle çocuk şekerini ayrıştırıp, harçlıklarını her aldığı yeni harçlıktan sonra tekrar tekrar saymayacak.

Çünkü artık o bayramlar, içinde büyüdüğünüz yokluğunuzla tek bir çikolatadan aldığınız tadı aldığınız o bayramlar olmayacak. Yakında bayramlar da kalmayacak.

Çünkü bayramı yaşayanlar, hiçbir duyguyu yaşayamıyor.

Nineler, dedeler; anneler, babalar söyler bu sözü hep. 20´li, 30´lu yaşlara erişmiş genç yetişkinler bile kendi çocukluklarındaki bayramların tadını artık bir türlü bulamaz oldu.

Değişen gerçekten bayramlar mı? Yoksa hızla değişen zamanın getirdiği yaşam koşullarına uyum sağlayan bizler miyiz?

Zaman değişti, insanlar değişti, aile üyeleri eksiliyor, yeni aile üyeleri katılıyor. Biz kendimiz bunca değişime maruz kalırken bayramların değişmeyip aynı kalacağına inanmak biraz safdillik olur.

Özlediğimiz, aradığımız bayram herkesin kendi çocukluğunun bayramıdır. 

Eski bayramlara duyulan özlem, çocukluğun sorumsuz günlerine duyulan özlemdir.  

BU VESİLEYLE TÜM OKURLARIMIZIN İSTER RAMAZAN DEYİN, İSTER ŞEKER BAYRAMI DEYİN BU ÖZEL BAYRAMI İÇTENLİKLE KUTLARIZ…